﴿ وَ مَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ
و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم
سوره مبارکه انبیاء آیه ١۰۷
میلاد ختم المرسلین،رحمة للعالمین،پیامبر رحمت و مهربانی حضرت محمّد مصطفی
(صلی الله علیه و آله) و ششمین پیشوای شیعیان جهان،صادق آل محمّد امام جعفر صادق
(علیه السلام) مبارک باد!
|
در شـب مـیـلاد بــت هـا سـرنـگـون |
|
تـخـت چـنـدیـن پـادشه شد واژگون |
|
بـحـر سـاوه خـشـک گردید و بتافـت |
|
بیت کسری چهارده جایش شکافت |
|
پـــارســی را بــود یــک آتـشـکـــده |
|
آتــشـی روشـن بـدان از ده ســده |
|
نــام احـمـد چــون بـشد انـدر بـرش |
|
خاک خاموشی نشستی بر سرش |
|
آمــنـــه آورد فــــرزنـــدی یــتـــیــم |
|
شـد مَلـک انـدر فـلـک او را نــدیـم |
یا ابا صالح المهدی ادرکنی!
آغاز امامت وعده الهی، ذخیره خداوند برای اهل زمین، آخرین منجی حضرت مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر همه عاشقان و منتظران و شیعیان آن حضرت مبارک باد!
ای دل بشارت می دهم خوش روزگاری می رسد
یا درد و غم طی می شود، یا شهریاری می رسد
ای منتظر! غمگین مشو، قدری تحمل بیشتر
گردی به پا شد در افق، گویی سواری می رسد
همایش ملی قرآن و عترت و نوآوری های بشری با مشارکت اساتید و فرهیختگانی از ۳۰ دانشگاه کشور در واحد تهران مرکزی برگزار شد.
در مجموع ۹۲ مقاله از داشگاه های سراسر کشور به دبیرخانه این همایش ارسال شد، که در پایان ۳۰ مقاله به عنوان مقالات برتر انتخاب شده و مورد تقدیر قرار گرفتند. در مراسم پایانی این همایش که در سالن شهید باکری مجتمع دانشگاهی حضرت ولیعصر (عج) برگزار شد، مسئولین دانشگاه آزاد اسلامی و اساتید منتخب حضور داشتند.
(عکس های مراسم اختتامیه در ادامه مطلب)
ادامه مطلب...
نیایش هاى حضرت رضا )علیه السلام(
بارالها!
در پیشگاه تو ایستاده ام،
و دستهایم را بسوى تو بلند كرده ام،
آگاهم كه در بندگى ات كوتاهى نموده و در فرمانبرى ات سستى كرده ام،
اگر راه حیا را مى پیمودم از خواستن و دعا كردن مى ترسیدم...
ولى … پروردگارم!
آن گاه كه شنیدم گناهكاران را به درگاهت فرا مى خوانى،
و آنان را به بخشش نیكو و ثواب وعده مى دهى،
... براى پیروى ندایت آمدم،
و به مهربانى هاى مهربانترین مهربانان پناه آوردم.
مرا از دلهره ملاقاتت در امان دار،
و مرا از خاصان و دوستانت قرار ده،
پیشاپیش، خواسته و سخنم را آنچه سبب ملاقات و دیدن تو مى شود قرار دادم
اگر با این همه، خواسته ام را رد كنى، امیدهایم به تو به یأس مبدل مى گردد،
همچون مالكى كه از بنده خود گناهانى دیده و او را از درگاهش رانده،
و آقایى كه از بنده اش عیوبى دیده و از جوابش سر باز مى زند.
واى بر من اگر رحمت گسترده ات مرا فرا نگیرد،
اگر مرا از درگاهت برانى ، پس به درگاه چه كسى روى كنم؟
اما...
اگر براى دعایم درهاى قبول را گشوده،
و مرا از رساندن به آرزوهایم شادمان گردانى، چونان مالكى هستى كه لطف و بخششى را آغاز كرده،
و دوست دارد آن را به انجام رساند، و مولایى را مانى كه لغزش بنده اش را نادیده انگاشته و به او رحم كرده است.
در این حالت نمى دانم كدام نعمتت را شكرگزارم؟
... آیا آن هنگام كه به فضل و بخششت از من خشنود شده، و گذشته هایم را بر من مى بخشایى ؟
... یا آن گاه كه با آغاز كردن كرم و احسان بر عفو و بخششت مى افزایى ؟
رحلت جانگداز خاتم الانبیاء و المرسلین حضرت محمّد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم) و شهادت سبط اکبرشان، کریم آل محمّد امام حسن مجتبی (علیه السلام) تسلیت باد!
ز احمد تا احد یک میم فرق است
جهانی اندر این یک میم غرق است
یقیناً میم احمد میم مستی ست
که سر مست از جمالش چشم هستی ست
ز احمد هر دو عالم آبرو یافت
دمی خندید و هستی رنگ و بو یافت
اگر احمد نبود آدم کجا بود
خدا را آیه ای محکم کجا بود
(زنده یاد محمد رضا آقاسی)
احـشــای پــاره پــاره و قــلــب مــکــدرش
آن دردها کـه در دل غـمگین نهفتـه داشـت
و آن زهــرهـا کـه در جـگــر افـروخـت آذرش
آن طـعـنـهها کـه خورد ز دشمـن به زندگی
و آن تـیـرهـا کــه زد پـس مـردن بـه پـیکرش
یـک لـحظه ساغرش نشد از خون دل تهی
بــعــد شـهـــادت پـــــدر و فـــوت مــــادرش
زيد بن ارقم مى گويد: در محضر خاتم المرسلين (صلى الله عليه و آله) در مسجد نشسته بوديم كه حضرت فاطمه (سلام الله علیها) با حسنين (عليهم السلام) از منزل خويش به در آمده، قصد حجره مقدس پیامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) نمودند؛ سپس اميرالمؤمنين على (عليه السلام) پشت سر آنها بيرون آمدند. رسول خدا (صلى الله عليه و آله) به من فرمودند :
من احب هولاء فقد احبنى و من ابغض هولاء فقد ابغضنى
آن كس كه محبت اينها را دارد، مرا دوست داشته و هر كه با اينان كينه كند، با من دشمنى نموده است.
(قمقام زخار، ص 454 )
امام حسن (علیه السلام) كریم الوجه بود و زیبا روی. از جهت منظر، اخلاق و بزرگواری به رسول اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) شبیهتر از او نبود. وی بسان یوسف صدیق، فرشته خوی بود و فرشته رو .
كریم بود و به انسان ها به دیده كرامت و بزرگی مینگریست، چه او انسان را موجودی كرامتمند می دانست و تلاش میكرد كرامت، بزرگی و عزت نفس را در آنها تقویت كند. امام حسن (علیه السلام) مردم را بزرگ میشمرد و سعی میكرد بر آگاهی و دانش آنها بیفزاید و آنان را به كرامت نفس و گوهر نفیس انسانیت خود توجه دهد.
دهشهای امام برای خدا بود. بی مزد و منت میبخشید. بخشش خود را هیچگاه به یاد نمیآورد و انتظار سپاس و تشكر نیز از گیرندگان نداشت. خدا محوری، اساس كارهای نیك او بود.
صلح امام حسن (علیه السلام) با معاویه، برای حراست از كرامت، عزت و حرمت خون مؤمنان بود، نه تسلیم و سازش آنان و به تعبیر رهبر معظم انقلاب «این صلح، پرشكوهترین نرمش قهرمانانه تاریخ بود» و مایه بركت و صیانت جامعه علوی از نابودی. ماجرای امام حسین علیه السلام در كربلا سال ۶١ هجری، قویترین تیری بود كه امام حسن (علیه السلام) در كمان نهاده و به دست برادرش حسین (علیه السلام) سپرد تا دشمن مشترك خود، برادر و پدرش، (معاویه)، را آماج آن بسازد. امام حسن (علیه السلام) پس از گذشت مدتی كمتر از یك قرن، در چهره حریف فاتح و غالبی نمودار شد كه رقیب خود را در تاریخ شكست داده است.
(کریم اهل بیت - سید عباس رضوی)
