روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت .

فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید، من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگه می دارد و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست.

فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت.

خداوند فرمود: با من بگو از آنچه سنگینی سینه توست.

گنجشك به خدا گفت: لانه كوچكی داشتم که آرامگاه خستگی ام و سرپناه بی‌كسی ام بود. طوفان تو، آن را از من گرفت. كجای دنیای تو را گرفته بودم؟؟؟  چه کرده بودم که تو با من این کار را کردی؟؟

و سنگینی بغض راه بر کلامش بست. سکوتی در عرش طنین انداز شد. فرشتگان همه سر به زیر انداختند.

خدا گفت: ماری در راه لانه‌ات بود و تو خواب بودی، باد را گفتم لانه‌ات را واژگون كند.. آنگاه تو از كمین مار پر گشودی!

گنجشک، خیره در خدایی خداوند مانده بود.

خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی.

اشک در دیدگان گنجشک نشست؛ ناگاه چیزی در درونش فروریخت .

های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد.

کاش دستم را بگیری توی دست

تا شوم از دست تو من مست مست

بر چهره دلربای مهدی (عج) صلوات

بر جان و دل صبور مهدی (عج) صلوات

تا امر فرج شود مهیا بفرست

       بهر فرج و ظهور مهدی (عج) صلوات