امام هادى (عليه السلام)

الشاكِرُ أسعَدُ بالشُّكرِ مِنهُ بِالنِّعمَةِ التي أوجَبَتِ الشُّكرَ ؛ لأنَّ النِّعَمَ مَتاعٌ ، و الشُّكرَ نِعَمٌ و عُقبى‏

سپاسگزار، از بركتِ شكر خود، سعادتى بيشتر از نعمتى كسب مى‏كند كه موجب سپاس او بوده ‏است؛

زيرا نعمت ها كالاى دنيايند، ولى شكر (در بردارنده) نعمت هايى است همراه با آخرت .

                                                                                         (کتاب منتخب میزان الحکمه، بخش ٢۸)

مردی خواب عجیبی دید. او در عالم رویا دید كه نزد فرشتگان رفته و به كارهای آنها نگاه می كند. هنگام ورود، دسته بزرگی از فرشتگان را دید كه سخت مشغول كارند و تند تند نامه هایی را كه توسط پیك ها از زمین می رسند، باز می كنند و آنها را داخل جعبه هایی می گذارند. مرد از فرشته‌ای پرسید: شما دارید چكار می كنید؟

فرشته در حالیكه داشت نامه ای را باز می كرد، جواب داد: اینجا بخش دریافت است، ما دعاها و تقاضاهای مردم زمین را كه توسط فرشتگان به ملكوت می رسد به خداوند تحویل می دهیم.

مرد كمی جلوتر رفت. باز دسته بزرگ دیگری از فرشتگان را دید كه كاغذهایی را داخل پاكت می گذارند و آنها را توسط پیك هایی به زمین می فرستند. مرد پرسید: شماها چكار می كنید؟

یكی از فرشتگان با عجله گفت: اینجا بخش ارسال است، ما الطاف و رحمت خداوند را توسط فرشتگان به بندگان زمین می فرستیم.

مرد كمی جلوتر رفت و یك فرشته را دید كه بیكار نشسته!! با تعجب از فرشته پرسید: شما اینجا چكار می كنی و چرا بیكاری؟

فرشته جواب داد: اینجا بخش تصدیق جواب است. مردمی كه دعاهایشان مستجاب شده، باید جواب تصدیق دعا بفرستند؛ ولی تنها عده بسیار كمی جواب می دهند.

مرد از فرشته پرسید: مردم چگونه می توانند جواب تصدیق دعاهایشان را بفرستند؟!

فرشته پاسخ داد: بسیار ساده است، فقط كافیست بگویند:

                         خدایا متشكرم!