طوبی

یا قمر بنی هاشم، یا ابوالفضل العباس!

tooba14 — Sat, 26 Dec 2009 07:55:18 GMT

امام سجاد (عليه‌ السلام)
عباس نزد خداوند منزلتی دارد که روز قیامت همۀ شهیدان به آن رشک می‌برند.

(خصائص، ج ١، ص ٦٨)

آن دم كه فتاد دست پیغمبر آب

یك قطره عطش نبود در باور آب

گلهاى خدا زتشنگى پژمردند

اى خاك تمام كربلا بر سر آب

ای جگر آب برایت کباب

tooba14 — Fri, 25 Dec 2009 18:13:18 GMT

كربلا لبریز عطر یاس شد نوبت جانبازی عباس شد

فرصت دهید گریه کند بی صدا، فرات
با تشنگان بگوید از آن ماجرا، فرات
گیرم فرات بگذرد از خاک کربلا
باور مکن که بگذرد از کربلا، فرات
با چشم اهل راز نگاهی اگر کنید
در بر گرفته مویه کنان مشک را فرات
چشم فرات در ره او اشک بود و اشک
زان گونه اشک ها که مرا هست با فرات
حالی به داغ تازه ی خود گریه می کنی
تا می رسی به مرقد عباس، یا فرات

کجاست یاری کننده حسین!

tooba14 — Tue, 22 Dec 2009 14:32:18 GMT

شیعه، سرافرازی خویش را از سرهای بر نیزه و آبروی خویش را از بی آبی عاشورا یافته است.

ماه خون و قیام

tooba14 — Sat, 19 Dec 2009 18:05:18 GMT

این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست

این چه شمعی است که جان ها همه پروانه اوست

خط تو با خون تو آغاز می شود

از آن زمان كه تو ایستادی

دین راه افتاد

و چون فرو افتادی

حق برخاست

چرا خدا خدا نمی کنی؟

tooba14 — Tue, 15 Dec 2009 12:40:18 GMT

چرا تو ای شکسته دل خدا خدا نمی کنی؟

خدای چاره ساز را چرا صدا نمی کنی؟

به هر لب دعای تو فرشته بوسه می زند

برای درد بی امان چرا دعا نمی کنی؟

ز پرنیان بسترت شبی جدا نبوده ای

پرند خواب را ز خود چرا جدا نمی کنی؟

به قطره قطره اشک تو خدا نظاره می کند

به وقت گریه ها چرا خدا خدا نمی کنی؟

سحر ز باغ ناله ها گل مراد می دهد

به نیمه شب چرا لبی به ناله وا نمی کنی؟

دل تو مانده در قفس جدا ز آشیان خود

پرنده اسیر را چرا رها نمی کنی؟

ز اشک نقره فام خود به کیمیای نیمه شب

مس سیاه قلب را چرا طلا نمی کنی؟

به بند کبر و ناز خود از آن اسیر مانده ای

که روی عجز و بندگی به کبریا نمی کنی؟

نوای عشق بی نای علی هیچ

tooba14 — Sat, 05 Dec 2009 18:41:18 GMT

غدیر چشمه اى است كه تا پایان هستى مى جوشد، كوثرى است كه فنا برنمى دارد، افقى است بى كرانه و خورشیدى است عالمتاب.

اگر دوزخ میان پوست داری نسوزی

گر علی را دوست داری

اگر مهر علی در سینه ات نیست

بسوزی گر هزاران پوست داری

رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم)

هر كس من صاحب اختيار اويم، اين علي صاحب اختيار اوست و او علي بن ابي طالب، برادر و جانشين من است، و ولايت او از خداوند عزوجل است كه بر من نازل كرده است. خطبه غدیر خم

عید قربان مبارک باد!

tooba14 — Sat, 28 Nov 2009 06:49:18 GMT

علی بن موفق گوید: شبی خانه خدا را طواف کردم و دو رکعت در کنار حجر الاسود نماز گزاردم. سپس گریان و نالان سرم را به حجر الاسود چسباندم و گفتم: چقدر در این خانه شریف و مبارک حاضر می شوم، ولی هیچ خیر و فضیلتی بر من اضافه نمی شود. پس در حال خواب و بیداری بودم که هاتفی ندا داد: ای علی! سخنانت را شنیدیم. آیا تو کسی را به خانه ات دعوت می کنی که او را دوست نداشته باشی؟ ( پس بدان که صاحب این خانه تو را دوست می دارد که به اینجا دعوتت کرده است.)

(داستان ها و حکایت های حج- رحیم کارگر)

پیوند آسمانی دو معصوم مبارک!

tooba14 — Thu, 19 Nov 2009 06:45:18 GMT

وصال حیدر و یارش مبارک

وصال یاس و دلدارش مبارک

از الطاف و عنایات الهی

رسیده حق به حق دارش مبارک

من به شمع کوی تو پروانه ام تشنه کام آب سقا خانه ام

tooba14 — Fri, 30 Oct 2009 04:37:18 GMT

تا گوهر اشکم سر بازار نيايد

کالای مرا هيچ خريدار نيايد

خوارم من و در سينه‏ی من عشق شگفته است‏

تا خلق نگويند گل از خار نيايد

ای حجت هشتم که خدا خوانده رضايت‏

مدح تو جز از خالق دادار نيايد

نوميدی و درگاه تو بی‏سابقه باشد

هر کار ز تو آيد و اين کار نيايد

ديدم همه جا بر در و ديوار حريمت‏

جائی ننوشته است گنهکار نيايد

گوئی به کجا رو کند ای همه رحمت‏

گر بر در تو شخص گرفتار نيايد

هفته حج

tooba14 — Fri, 23 Oct 2009 05:38:18 GMT

اسرار حج

خانه ای است حج، که هر که مقیم این خانه شد، مقام یافت

و هر که ساکن این حریم گشت، به سکون نفس رسید.

درختی است حج، که اگر دست نیاز به شاخه های کرامتش بیاویزی

و اگر دامن طلب زیر شاخه طوبی بگستری، حکمت و نور نصیبت می شود

و اگر در سایه اش نشینی، خنکای یقین را حس می کنی.

مدرسه ای است حج، که کتاب و دفترش عمل و تزکیه است

و سازنده اش ابراهیم و اسماعیل و جبرئیل است و بنیانش تقواست

آنکه در این مدرسه نام نویسد، باید مشق بندگی را خوب بنویسد

و خط خلوص را زیبا بنگارد.

شهری است حج، که کعبه کانون و مرکز آن است

و مناسک حج آیین نامه زیستن در این شهر است

و شهری است آباد و آزاد و زادگاه دین و خاستگاه قرآن.

رودخانه ای است حج، که هر که تن و جان در آن شست،

دریایی شد و دریا شد.

دریایی است حج، موج خیز و گهر ساز

که نسیم ساحل این دریا، روح را شاداب می کند.

چشمه ای است حج، که هر که از آن نوشید، تشنه تر شد

و هر که حلاوت آن را یافت، شیفته تر گشت

و هر که چهره جان در زمزم معارفش شست، پاکدل شد.

دنیایی است حج، که همه کائنات بر مدار مطاف سیر می کند

و حاکم آن خداست

و آنکه قدم به این نشأه می نهد؛ وارد منظومه بندگی می شود.

ضیافتی است حج، با میزبانی خدا

و سفره ای گشوده تا ابدیت، تا آخرت، تا بهشت، تا رضوان و رحمت (الهی).

ندایی است حج، پیچیده در گوش زمان

برخاسته از حنجره ابراهیم، پرطنین و آهنگین و دلنشین

که آهنگ ملکوت دارد و نغمه خلد برین.

عبادتی است حج، عزت آفرین و شکوه بخش و قدرت ساز

رمز وحدت و همبستگی، مایه معرفت و همدلی

(برگرفته از کتاب روح حج، جواد محدثی)